Reportages
Stuk maar niet gebroken
Afgelopen jaar was ik geselecteerd om mee te doen met een landelijk mentoraat gegeven door Peter van Tuijl.
Ik speelde al langer met de gedachte om een serie te maken over mezelf over het leven met een incomplete dwarslaesie. Ik wilde foto's van mezelf maken maar had nog geen idee hoe dit te doen. Door op onderzoek te gaan en geïnspireerd door andere fotografen tijdens het mentoraat kwam ik op ideeën. Ik wilde graag een soort van dubbele gelaagdheid in mijn foto's brengen. Door het fotograferen achter plastic/vitrage/chifon stof en het gebruik van dubbelbeelden ontstond langzaam wat ik bedoelde.
Onderstaan een link naar de reactie door Peter van Tuijl op zijn blog:
